FIR ZIN - FOUR SONS
Lyrics: Nokhem Royznvaser, 44 years old, from Berdichev, recorded by Sholem Kupershmid, 1945.
Music: Based on “North Hunter” (1949) by Natalia Levi (1901 – 1972) and urban Soviet folk tunes, arrangement by Artur Gorbenko.
The song focuses on a devastated father, whose four sons are fighting against
Hitler. One of them is killed in battle, and another one continues to fight. We do
not learn about the other two. The song does not spare curse words for Hitler
and warmly praises Joseph Stalin (1878 – 1953) -- now known as the Soviet
dictator -- but at that time referred to as a powerful force against fascism.
The tune of the last verse was written by Natalia Levi (for a different song) to
celebrate the 70th birthday of Joseph Stalin.
English
Russian
Yiddish Transliteration
Yiddish
At night in my bed
I can’t catch a wink of sleep,
I’m mulling over the past
[Everything] from “A” to “Z.”
The world had never heard of
Murders quite like this
Until that bastard Hitler
Changed that for all of us
These thoughts don’t allow me
A minute’s rest or peace --
[I have] four sons in the war
My own flesh and blood.
They’ve been in the middle of the fire
From the [war’s] start until today
They haven’t spared a single gunshot
For the sleazy, slithering enemy.
One of [my sons] is in the Guard
A young man with a sharp mind,
He became a hero
For the Soviet land
Oh, the other had his [life] snipped
A young sapling with blossoms
And I, the ageing father
[Try and] find some peace
I was thrown out of my home
Wandered [far] from my city
The anguish boils inside me
It burns me until I am consumed by it
Oh, where can we find the strength?
My hands are weak --
At night [I’m lying] in my bed
[But] I would rather [use] the night to shoot bullets
Destroy [my enemy] entirely, back to thighs.
Until after we’ve chased [our enemy]
With every last bullet,
The Angel of Death
Will not close his mouth.
And when that day arrives
There will be a great joy
And with songs of praise
I will come out to greet Stalin.
Холодными ночами
Не клонит в сон меня.
Лежу и вспоминаю
Всю жизнь от А до Я.
Не знали мы вовеки
Таких кровавых дел
Как те, что мамзер Гитлер
На свете учудил.
Лежу и час за часом
Думу думаю одну:
Как уходили сыновья
Родные на войну.
С тех пор они на фронте
Под прицелами огня
Без жалости, без страха
Бьют гадов за меня.
Один красавец редкий,
И умник, молодец,
Он богатырь советский,
И гвардии боец.
Другой как ветка срублен был
В расцвете юных сил.
И для отца, для старика
Теперь и свет не мил.
Вдали от дома, где вы?
Родной вас город ждёт.
Душа кипит от гнева,
И ярость сердце жжёт.
Ой, где взять бы силы,
Когда я стар и сед?
В ночи врагам постылым
Сломал бы я хребет!
Пока последней пулей
Мы их не наградим,
Будет нам костлявая
Грозить жезлом своим.
Но и для нас
Наступит час,
Забудем про беду,
И я с заздравной песнею
Ко Сталину приду!
Banakht af mayn geleger –
Se nemt mikh nit keyn shlof,
Badenk ikh di geshikhte
Fun alef bizkl tof.
Di velt hot fun retsikhes
Azoyne nit gehert,
Vi der mamzer Hitler
Hot dos tsugeklert.
Es lozt mikh der gedank nit
Tsu ru op keyn minut –
Fir zin af der milkhome
Mayn eygn fleysh un blut.
Zey zaynen inem fayer
Funem ershtn tog biz haynt,
Zey zhaleven keyn klap nit
Dem veremdikn faynt.
Eyner iz in gvardie,
A bokher mit farshtand,
Er iz a held gevorn
Fun dem sovetn–land.
Oy, eyner iz farshnitn,
A yunger boym fun tsvit,
Iz mir, dem altn tatn,
Farumert dos gemit.
Fun der heym farvarfn
Farvaglt fun mayn shtat,
S’zidt in mir der tsorn.
Se brent mikh un se brot.
Oy, vu nemt men koyekh
In maynen shvakhe hent –
Banakht op mayn geleger
Ikh valt bay nakht di koylers
Gebrokhn ruk-un-lend.
Nor biz me vet nit oysshifn
Op zey di letste koyl,
Vet der malekh hamoves,
Nit tsushlisn dos moyl.
Un az der tog vet kumen
Vet zayn di simkhe groys.
Un ikh vel mit a loyb-gezang
Tsu Stalinen aroys.
באנאכט אף מיין געלעגער –
סע נעמט מיך ניט קיין שלאָף,
באדענק איך די געשיכטע
פון אלעף ביזקל טאָף.
די וועלט האָט פון רעציכעס
אזוינע ניט געהערט,
ווי דער מאמזער היטלער
האָט דאס צוגעקלערט.
עס לאזט מיך דער געדאנק ניט
צו רו אָפ קיין מינוט –
פיר זין אף דער מילכאָמע
מיין אייגן פלייש און בלוט.
זיי זיינען אינעם פייער
פונעם ערשטן טאָג ביז היינט,
זיי זשאלעווען קיין קלאפ ניט
דעם ווערעמדיקן פיינט.
איינער איז אין גווארדיע,
א באָכער מיט פארשטאנד,
ער איז א העלד געוואָרן
פון דעם סאָוועטן–לאנד.
אוי, איינער איז פארשניטן,
א יונגער בוים פון צוויט,
איז מיר, דעם אלטן טאטן
פארומערט דאס געמיט.
פון דער היים פארווארפן
פארוואגלט פון מיין שטאט,
ס׳זידט אין מיר דער צאָרן.
סע ברענט מיך און סע בראָט.
אוי, ווו נעמט מען קויעך
אין מיינע שוואכע הענט, –
באנאכט אפ מיין געלעגער
איך וואלט ביי נאכט די קוילערס
געבראָכן רוק–און–לענד.
נאָר ביז מע וועט ניט אויסשיפן
אָפ זיי די לעצטע קויל,
וועט דער מאלעך האמאָוועס
ניט צושליסן דאס מויל.
און אז דער טאָג וועט קומען
וועט זיין די סימכע גרויס.
און איך וועל מיט א לויב–געזאנג
צו סטאלינען ארויס
Source Documents & Recordings
DEVELOPED BY DUMASTAR
Source: Vernadsky National Library of Ukraine, Manuscript Department, fond 190, delo 150, pp. 98-99.